تبليغاتX
خیرالبریه - ولایت علی بن ابیطالب (ع) در کلام پروردگار

ولایت علی بن ابیطالب (ع) در کلام پروردگار

 

شیخ صدوق(ره) در مجموعه مجالس ، مجلس39 صفحه196و197 از حضرت امام رضا(ع) ، از پدرانش(ع) ، از پیامبر اکرم(ص) روایت میکند از جبرئیل ، از میکائیل ، از اسرافیل ، از خدای بزرگ که فرمود :

عمل هیچ عاملی را نمی پذیرم جز به اقرار به ولایت او (علی علیه السلام) همراه با نبوت فرستاده ام احمد ...

... هر یک از بندگانم را که دوست بدارم ولایت و معرفت او را به وی می شناسانم و هر یک از بندگانم را که دشمن بدارم به جهت انصرافش از معرفت و ولایت او دشمن داشته ام . به عزت خودم سوگند خورده و به جلال خویش قسم یاد کرده ام که بنده ای از بندگانم علی را دوست نداشته و ولایت او را نپذیرد مگر آنکه او را از آتش دوزخ دور ساخته و داخل بهشتش نمایم و بنده ای از بندگانم او را دشمن نداشته و از ولایتش عدول ننموده مگر آنکه او را دشمن و دوزخش فرستم ، و دوزخ بد بازگشتگاهی است .

 

پس حجت قاطع بر جمیع دائره امکان تمام است از «منتهی النزول عالم ملک تاغایه القصوای» کمال در سیطره ملکوت ، به این که از یک ذره و یک دانه کوچک وکوچکترین موجودات عالم وجود تا پیامبران عالیمقام(ص) که اعلم امم خود بوده اند ، همه و همه از کانال معرفت و ولایت مولای عالمیان حضرت امام علی بن ابیطالب صلوات الله علیه به مقام توحید و لقاء حق نائل شدند .

 

در جلد اول کافی صفحه 437 آمده است که حضرت ابوالحسن (ع) فرموده است :

ولایت علی(ع) در تمام صحف انبیاء ، نوشته شده است و خدا هرگز پیامبری را مبعوث نکرد جز به نبوت محمد(ص) و وصیت علی(ع) .

 

سلیم بن قیس در کتاب اسرار آل محمد(ص) خود صفحات 247 و 248 و در تفسیر قمی جلد اول صفحه 243 و شیخ صدوق در معانی الاخبار صفحه 54 نقل میکنند از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم که فرموده اند :

قسم به آنکه جانم به دست او است ، آدم (ع) مستوجب این نشد که خدا او را بیافریند و از روحش در او بدمد و او را بیامرزد و به بهشت برینش بازگردد مگر به نبوت من و ولایت علی بعد از من .

 

در کتاب مشکاه نقل است که روزی حضرت علی(ع) درهمی به بلال داد و فرمود : خربزه ای برای من خریداری نما . چون بلال خربزه ای خرید حضرت دیدند خربزه بسیار تلخ است ، حضرت از آن میل نکردند و فرمودند :

از پیغمبر اکرم(ص) شنیدم که فرمودند : خداوند ولایت مرا بر جمیع موجودات عالم عرضه داشته ، پس هر آب و میوه ای قبول ولایت مرا نمود شیرین گشت و هرمیوه ای و آبی که قبول ولایت مرا ننمود تلخ گردید و این میوه (خربزه) چون ولایت مرا قبول ننموده پس من از او نخواهم خورد .

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1388/01/06ساعت 11:12  توسط علی  |